Taalergernissen

De Turkse kapper om de hoek heeft een nieuw bord voor de deur staan. ‘Kapselon’ staat er in grote witte letters.

Een logische, vertederende spelfout. Als kapper heb je het nou eenmaal vaker over kapsels dan over salons. En daarbij is de Nederlandse taal maar wat lastig.

Elke week leer ik wel weer wat nieuws: een gezegde uit vergeten tijden, een volledig nieuw woord of hoe je het teken voor puntjepuntjepuntje eigenlijk noemt. Of ik kom erachter dat Van Dale die door mij verguisde schrijfwijze ook gewoon goedkeurt. (Want dat is het verraderlijke van het Nederlands: verschillen de meningen over een bepaald woord, dan wordt het – lekker eensgezind – gewoon allemaal getolereerd.) Nee, het Nederlands is met haar leenwoorden, uitzonderingen en vervlogen naamvallen geen gemakkelijke taal.

Nederlanders maken dan ook veel fouten. Nu zijn er altijd wel mensen die zich aan dat foutieve taalgebruik storen. Die gniffelen er stiekem om in hun vuistje of – erger nog – komen direct ongevraagd met een verbetering op de proppen. Zo nu en dan wordt er zelfs een heel weblog aan gewijd. Blijkbaar willen die mensen zich maar al te graag distantiëren van dat onauthentieke Nederlands: ‘Ha ha ha, wat een domme fout!’

Pijnlijk is dan natuurlijk dat je keihard door de mand valt als je zelf een foutje maakt. En terecht. Had je maar niet zo belerend moeten zijn. Erger je je aan uitdrukkingen die ‘geen eens’ beeldspraak zijn? Duik eerst zelf maar eens in het woordenboek, wijsneus. Niemand spreekt of schrijft foutloos. Ik durf te wedden dat er ook in het manuscript van Taal is zeg maar echt mijn ding aardig wat bloopers hebben gestaan. En mijn favoriet wat betreft eigen werk is toch wel de keer dat ik vol overtuiging schreef dat er met iemand ‘geen hemd te bezeilen viel’.

Gelukkig gaat er in de belangrijke gevallen een goede redacteur overheen en wordt de Nederlandse taal niet met uitsterven bedreigd. Ook niet als ‘hen’ en ‘hun’ over een paar jaar officieel dezelfde betekenis heeft: ‘De taal is voortdurend in beweging’, zeggen we dan. (Heeft iemand zich eigenlijk ooit gestoord aan het feit dat er geen accusatief/datief-verschil is bij de andere persoonlijke voornaamwoorden?) Laten we alsjeblieft het muggenziften achter de schermen van boeken en kranten laten en verder niet te hoog van de toren blazen. Want dan zal iemand dat met veel plezier tegen je gebruiken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>